Indeling kwartfinale interne bekercompetitie

In de bekercompetitie zijn nog 8 spelers actief. Pepijn won de vorige ronde verassend, maar terecht, van Roel.

5 april Mark Vermeer (1) – Jan ten Brinke remise Mark wns

5 april Hans Uittenbogaard – Ton Dulk 0-1

5 april Thomas Herrewijn – Walter Vermeer 0-1

26 april Elnathan Ghebreab – Pepijn Swets

+++++

Mooie resultaten van Bryan en Gyoparka

Op 23 maart werd het 345-toernooi bij Shah Mata gespeeld. Op dit gezellige toernooi spelen kinderen uit de groepen 3, 4 en 5 van de basisschool om schoolprijzen. Ook individueel kunnen de kinderen mooie bekers winnen.

Bryan werd knap 2e in groep 4. Gyoparka deed het zelfs nog beter door 1e te worden in groep 5. Geweldig gedaan.

Elnathan doet mee aan NJK A

Elnathan toont aan dat studeren zijn vruchten afwerpt. Hij heeft zich geplaatst voor het NJK A dat van zondag 28 april tot en met zaterdag 4 mei wordt gespeeld te Assen. Dit resultaat heeft hij bereikt op basis van zijn rating, die de laatste jaren fors is gestegen.
Elnathan begon op zijn 9e met schaken bij CSV. Met hard werken en veel spelen is hij opgeklommen als één van de talenten van onze club. Een mooi voorbeeld van een “pion” die promoveert tot (in dit geval) “heer”.

CSV1 haalt belangrijk punt tegen Dordrecht4

Een spannende avond dinsdag 19 maart in de Crabbehof.

Al na een half uur moest ik (Jan) opgeven nadat ik zomaar een stuk weggaf.
Richard won een pion op b7 die positioneel vergiftigd was en na een lange tijd verdedigen verloor hij het eindspel.
Thomas speelde agressief op de koningsaanval; ik weet niet hoe hij won omdat ik gefascineerd naar de partijen van Jaap en Walter keek.

Toen ik voor het eerst naar de partij van Jaap keek zag ik dat hij gaten op de damevleugel had, maar even later viel Jaap met de e- en f-pion aan waarbij hij de f-pion offerde opdat de e-pion verder naar voor kon. Jaap sloeg dwars door de koningsvleugel heen.
Walter had al snel een koningsaanval opgezet tegen de passief spelende Theo Jiskoot. Walters stelling was zo overweldigend dat het een paar maal missen van directe winst niet erg was.
Arjan kwam passief en erg gedwongen te staan waardoor zijn tegenstander de zwakke punten van Arjans stelling uiteindelijk kon uitbuiten.

Johan won een stuk tegen 3 pionnen en er kwam een eindspel op het bord waarbij beiden 4 pionnen op de damevleugel hadden en Teus Slotboom 3 pionnen op de koningsvleugel. Het leek of Johan deze 3 pionnen eenvoudig kon tegenhouden en als hij zou zorgen dat de damevleugel gestabiliseerd was dat hij dan door tempodwang zou winnen. Toen ik even later weer keek had Johan een pion op de damevleugel verloren en dat betekende verlies van de partij.Dit bracht de stand op 4-3 in het voordeel van Dordrecht-4.
Elnathan had al een paar maal gevraagd of remise goed was, ook zijn tegenstander bood 2 maal remise aan. Alle keren had ik tegen Elnathan gezegd dat hij indien hij niet te veel risico nam hij door moest spelen. Uiteindelijk leek mij dat er niets te halen viel (na zo’n 30 zetten zonder pionzet of afruil) en ik gaf Elnathan een seintje dat hij wel met remise genoegen mocht nemen. Elnathan die al 30 zetten op increment speelde speelde echter door, Hans Berrevoets maakte eindelijk een fout en dat was dat (4-4).

Door dit resultaat houden we heel goed zicht op het consolideren van onze plaats in de 1e klasse.

Jan ten Brinke

Doek valt voor CSV 1

Vandaag was onze laatste kans om degradatie af te wenden. En daarom had ondergetekende flink gelobbyd om ondanks volle agenda’s en verminderde schaakambities het sterkste team van dit seizoen op te stellen. En dat was gelukt! De usual suspects waren er weer trouw bij om hun steentje bij te dragen, maar ook enkele toppers die het schaakseizoen (of in sommige gevallen zelfs hun schaakcarrière!) eigenlijk al mentaal hadden afgesloten. Waarmee schrijver dezes op eigen verzoek werd gepromoveerd tot non-playing captain en nagelbijtend langs de borden mocht wandelen; in Eindhoven, potentiële medekandidaat, maar vandaag ook in hun sterkste opstelling van het seizoen (zij: 2189 en wij 2115 als gemiddelde rating).

Het begon helemaal zo gek nog niet. De eerste schermutselingen in de opening verliepen gelijkwaardig, met een klein plusje links, een minnetje rechts, een gedrongen stelling hier en ruimtelijk overwicht daar. Volgens de stand na ruim 2 uur spelen klopt dat ook. Optisch lijken Hans (wit aan 7) en Roel (zwart aan 8) beter te hebben gestaan, maar bij analyse lijkt het toch allemaal binnen de remisemarges te zijn gebleven: 1-1 dus.

Na drieëneenhalf uur ontploft de wedstrijd! We komen 15 seconden lang op voorsprong. Reinoud (zwart aan 6) had eerder een pionnetje geofferd en dat uitmuntend ingeschat. In combinatie met de tijdsdruk van zijn tegenstander zorgde dat ervoor dat diens stelling, te beginnen met zijn pionnenstructuur, instortte. Reinoud komt daarmee op 4 uit 6 en is gedeeld topscorer van ons team! Helaas moet Léon (wit aan 1) 15 seconden later het hoofd buigen. Hij kwam vanuit de opening al onder druk te staan, consolideerde echter en gooide toen de koningsvleugel open. Misschien speelde het gebrek aan wedstrijdritme mee, maar zijn inschatting bleek onjuist en zijn tegenstander, die juist van de gaten op de koningsvleugel wist te profiteren, trok aan het langste eind.

De grootste schok kwam echter op bord 5 waar we de hele tijd de kansen van Ka Chun met wit als goed in hadden geschat. Zijn kansen op de koningsvleugel verdampten echter en hij bleef met een lamme damevleugel over. Opeens was het voorbij en zowel Ka Chun zelf als ondergetekende en wat andere rondlopende spelers hadden het niet zien aankomen. Toen ook Eugène (zwart aan 2) kort daarop verloor, nadat hij eerst redelijk uit de opening was gekomen, zijn tegenstander echter zwaktes wist te creëren, Eugène dat taai verdedigde, maar er toch geen kruid tegen de binnenkomende witte torens was opgewassen, stonden we opeens met 4-2 achter en leek handhaving in klasse 2D ver weg.

De overige twee borden stonden wel beter. Mark had met zwart aan 4 een ingewikkelde partij met aanvallen op tegengestelde vleugels. Zijn tegenstander ruilde twee stukken tegen een toren en een pion om een forse pionnenmeerderheid op de damevleugel te creëren. Die pionnen trokken ook voortvarend op, maar doordat Mark nu meer stukken had, kon hij een vesting bouwen en zelf zijn kans op de andere vleugel pakken. Waarschijnlijk had hij nauwkeuriger kunnen spelen, maar zoals het ging was het niet voldoende voor winst: 4,5-2,5 achter dus. Sowieso waren onze kansen op gelijkspel verkeken. Want al had Richard (wit aan 3) constant het betere van het spel vanuit de opening, wist hij dat niet vast te houden. Er kwam nog een toreneindspel met f- en h-pion voor Richard, later bleef de f-pion alleen over, Richard probeerde het van alle kanten, maar ja, de eindspeltheorie is onverbiddelijk, zijn geroutineerde tegenstander snapte het ook en het was toch echt remise. Ook Richard is met 4 uit 6 gedeeld topscorer.

En zo verloren we met 5-3. Met nog twee ronden te gaan zouden we theoretisch nog één team kunnen inhalen, maar geen twee meer en dus mogen we volgend jaar weer terug naar onze vertrouwde 3e klasse. Jammer? Ja! Alles aan gedaan? Denk het wel. Moeten we er nog meer woorden aan vuil maken? Nee!

Jan Peter Bogers

KNSB-CSV2 Net niet

In ronde 5 hadden wij gewonnen en de toenmalige
koploper De Raadsheer verspeelde een punt waardoor wij weer gedeeld eerste
stonden. In de wetenschap dat De Raadsheer tegen het sterke RSG moest aantreden
leefde bij ons toch nog de hoop op een kampioenschap. Op zich geen gekke
gedachte en zeker niet toen we bij De Baronie werden aangekondigd als het team
dat voor het kampioenschap ging. Een druk die ik liever alleen mijzelf opleg.

Met dank aan de inspanningen van teamcaptain Mark Vermeer hoefde er dit keer geen
spelers afgestaan te worden aan het eerste en we konden dus op volle
oorlogssterkte aantreden. Helaas had ok de tegenstander het beste team (op
rating) tot nu toe opgesteld.

Bewust had ik een vrij strak reisschema gepland zodat we niet in de gelegenheid
kwamen om zenuwachtig te worden maar meteen aan het bord zouden kunnen
aanschuiven. Geen rekening houdend met een parkeerprobleem waardoor we zelfs 5
minuten te laat kwamen. Piet, die op eigen gelegenheid was gekomen, belde ons
op advies van de thuisclub waar we bleven. Mijn grapje dat we bij Capelsebrug
stonden en dachten dat we pas over een uur moesten spelen, zorgde voor enige
paniek.
Snel dus aan het bord gaan zitten en beginnen. Naast mij ontstond toch wel een
aparte vorm van Brabantse gastvrijheid. We waren namelijk allemaal getrakteerd
op een consumptiebon, gebruikelijk binnen het schaken. Na 3 zetten, vroeg de
tegenstander van Thomas of hij iets wilde drinken. Thomas gaf aan dat hij wel
een kopje thee lustte. Toen kwamen de onvergetelijke woorden: “dat is goed
maar dan neem ik wel je comnsumptiebon mee”. En weg was de consumptiebon
van Thomas…..

De eerste 2 uren gingen geruisloos voorbij en opeens gaf Elnathan op bord 1 aan
dat hij remise had gespeeld. Ik was even verbaasd omdat we dit normaal gesproken
in overleg doen en we op zoek gingen naar zoveel mogeljk bordpunten. Later werd
echter duidelijk dat de tegenstander van Elnathan een stuk dreigde te winnen
naar hij meende tegen 2 pionnen. Elnathan had echter heel terecht gezien dat
het slechts tegen 1 pion was en aanvaardde meteen dankbaar het remiseaanbod.

De tweede remise kwam van het bord van Robbert. Hij was in de aanval; deze
strndde een beetje, kreeg een remise-aanbod die hij in eerste instantie na
overleg verwierp maar moest daarna in een slechtere stand toch berusten in
remise.

Vervolgens leek het nog even de goede kant op te gaan doordat Marco wederom een
fantastische partij speelde en zijn tegenstander gedecideerd van het bord
afschoof.

Maar daarna begon de ellende. Piet speelde voor zijn doen een zeer aanvallende
partij. Leek de beste papieren te hebben maar overzag een vorkje van een pion
op 2 van zijn paarden. Daarna speelde de tegenstander het stukoverwicht meteen
goed uit en scoorde de 2-2.

Ikzelf speelde een sterke partij tegen een invaller met exact dezelfde rating.
De partij was er ook naar. Ik bouwde na het middenspel een plus op door een
foute pionzet van de tegenstander maar vergiste mij zelf op zet 32 door een
verkeerde volgorde van zetten hetgeen mij een stuk kostte en de partij. Helaas
heb ik in deze competitie sportief gezien te weinig kunnen betekenen voor het
team is dan ook de harde conclusie.

Thomas wist al, gewaarschuwd door het eerdere voorval, dat de tegenstander
weinig kado zou doen. Hij kwam niet lekker uit de opening, verloor een pion
maar kreeg er 2 sterke paarden voor terug. Helaas speelde hij deze wat te snel
op en verslofte daarmee zijn opbouw. Dit werd door de tegenstander vakkundig
afgestraft en zo stonden we 2-4 achter en was het kampioenschap uit beeld.

Jan die de laatste weken gelukkig weer helemaal terug is en een paar
aansprekende resultaten heeft geboekt, won overtuigend van zijn 74-jarige
tegenstander. Zijn tegenstander had dit seizoen nog niet gespeeld vanwege een
ziekte maar moest nu spelen op dreiging van een boete aangezien hij als
basisspeler was opgegeven voor dit team. Meneer vertelde na afloop kleurig over
zijn verleden in de meesterklasse en de vele kampioenschappen die hij gevierd
heeft met onder andere onze plaatsgenoot Gert Timmerman, na Max Euwe de tweede
Nederlandse wereldkampioen schaken, zij het niet in het traditioneel schaken,
maar in het correspondentieschaak. Jan kon merken dat meneer wat op leeftijd
was gekomen en ook niet helemaal in goede vorm was. Jan speelde daarom zeer agressief
en dat resulteerde in een prachtig punt: 3-4.

Theoretisch leek het nog even spannend te worden maar Willem speelde eigenlijk
de hele partij een lastige wedstrijd. Hij verspeelde onnodig in een vroeg
stadium een pion en later nog 1. Hiedl manmoedig zo’n vierenhalf uur vol maar
zijn tegenstander gaf hem uiteindelijk geen kams en maakte het zeer
professioneel af: 3-5.

Het sprookje viel toch wel een beetje in duigen al staan we op de 4e plaats
slechts 1 punt achter op de nummer 1 omdat De Raadsheer zoals door mij
voorspeld een nederlaag leed. Wij spelen in de laatste ronde tegen de nummer 8
en de nummers 1 tot en met 3 spelen tegen de nummers 5 tot en met 7.
Theoretisch kan het dus nog wel maar in dat sprookje geloof ik zelfs niet meer.

Laten we in ieder geval op 13 april prachtig afsluiten op onze thuislocatie.

Hans Uittenbogaard
Teamcaptain KNSB-CSV2

Kampioenen!!!

Toch gerechtigheid…..

De oplettende speler zal het allicht niet ontgaan zijn dat, na de toch wel erg belangrijke overwinning van het tweede team in de vorige ronde op onze tegenstanders uit Maassluis, er geen stukje op de website van deze vereniging verschenen is. Oh natuurlijk heb ik er wel over zitten denken, om mijn venijnige pen te dopen in het bloed van de geslachtofferde tegenstander en luid victorie te schreeuwen. Maar een aantal dingen verhinderden dat. Lees verder

CSV 3 snoept punt af van koploper Pionier 2

Op vrijdag 15 februari speelde CSV 3 thuis tegen de gedoodverfde kampioen van zijn poule, De Pionier 2 en dat werd een mooie avond voor ons team dat qua rating toch 101 punten minder sterk is dan laatstgenoemd team.

Een aantal spelers had een buitengewoon goede avond, bij een aantal anderen liepen de partijen minder voorspoedig, maar de eindstand was er één die er mag zijn: met 4-4 behaalde ons team eigenlijk een morele overwinning, en da’s ook wel eens leuk.

Van andermans partijen heb ik akelig weinig gezien, zodat het verslag hier over ieders verrichtingen wel erg beperkt blijft.
Op bord 8 speelde onze Petra tegen Leo Stelloo die zijn partij tegen Petra begon met de opmerking dat ‘vrouwelijk schoon hem niet onberoerd liet’. Een wat dwaze en weinig vrouwvriendelijke openingszin, die hij naarmate de partij vorderde verder zou gaan bezuren: als een Lorelei die ook nog eens heel behoorlijk kan schaken, liet Petra hem na een taaie strijd op de klippen van remise lopen en dat deed een ieder van ons team deugd.

Aan bord 7 speelde Bas tegen Bonne Faber, een akelig lastige tegenstander met een rating die ruim 200 punten boven die van Bas ligt. Van Bas begreep ik dat zijn partij tegen de inmiddels topscoorder in onze poule lange tijd goed tot zeer goed verliep totdat Bas zich iets te gretig in een vergiftigde pion verslikte, wat hij met dameverlies moest bekopen.
Pepijn aan bord 1 en Cees Groenendijk waren aan bord 2 wat minder fortuinlijk: zij wisten hun partijen niet te winnen. Jan van Dijk daarentegen die het devies ‘hoe ouder hoe beter’ de laatste maanden volledig waar maakt, speelde schoorvoetend remise tegen Peter Derrez, die wel een KNSB- rating heeft van 135 punten meer dan Jan. Toch zinde de uitkomst Jan niet, die duidelijk op winst belust was geweest en lang hoopte dat af te kunnen dwingen.

Aan bord 3 mocht André het opnemen tegen Landman en aan de reacties rond hun bord horende, ging het om een klinkende en mooie overwinning van André, die inmiddels wel op de zesde plaats staat in het lijstje van top-10 spelers uit onze poule.
Richard mocht het aan bord 5 opnemen tegen Jan van Baardwijk en wist met de hem kenmerkende combinatie van een aantal tempozetten en een geveinsde nonchalance t.a.v. een aantal van zijn eigen pionnen, laatstgenoemde dusdanig in de verdediging te drukken, dat hij het pleit in zijn voordeel kon beslechten.
Zelf kwamen mijn tegenstander Martijn van Dam en ik nogal muurvast te staan na te behoedzaam spel van mijn kant. Martijn was de eerste die de zaak probeerde open te breken op diens linkervleugel, maar deed dit ook weer dusdanig voorzichtig dat zijn aanvankelijke offensief in een debacle eindigde: nadat hij zijn dame onnodig had geruild, kon ik zijn stelling openbreken, alwaar binnen een paar zetten 4 van zijn 5 pionnen door mij konden worden verzwolgen. Nadat Martijn nog 2 torens en een pion op het bord had staan, tegen 4 pionnen en twee torens aan mijn kant en zijn kookwekker zei dat er nog 4.39 minuut te gaan was, besloot hij op te geven. Iets dat ik met vreugde begroette.

Hiermee kwam het eindresultaat op 4-4 en dat is tegen een ploeg die qua resultaat inmiddels met kop en schouders boven de rest uitsteekt, ronduit bevredigend.

door: Arjan Doorgeest