CSV 3 trapt af met daverende overwinning

Op 23 september begon CSV 3 als eerste van de Capelse RSB-teams aan de competitie van het seizoen 2016-2017. Na de soepele promotie van vorig seizoen zal het dit seizoen zwaarder worden, al denken sommige voorzitters opnieuw aan een kampioenschap….

Tegenstander was Erasmus 4, op voorhand waarschijnlijk niet één van de sterkste teams, maar zo aan het begin van een seizoen weet je het maar nooit.

De aanloop was verre van ideaal doordat teamcaptain (en sterspeler) Rob Docter ziek moest afzeggen. Marco Tjepkema was bereid in te vallen, en Jasper Valstar wilde de honneurs als teamcaptain wel waarnemen.

Even na achten werd er begonnen:

De eerste 4 borden van CSV 3 in actie

De eerste 4 borden van CSV 3 in actie

En de laatste 4 borden, onder het toeziend oog van Ton Dulk

En de laatste 4 borden, onder het toeziend oog van Ton Dulk

Het duurde lang voordat er tekening in de strijd kwam, maar toen dat gebeurde zag het er, op de lage borden goed uit. Invaller Marco (5) had twee pionnen gewonnen, en won daar later nog één bij (ten koste van een kleine kwaliteit). De partij was zeker nog niet gespeeld maar kansen waren er zeker. Pepijn Swets (6) die zijn debuut maakte voor CSV kwam wat moeilijk te staan, maar vocht zich terug in de partij. Tim Tian (7) kreeg al snel een gedekte vrijpion, maar zijn tegenstander had er ook één. Piet Verkamman (8) ten slotte kreeg vanuit de opening veel meer ruimte, en had ook veel meer tijd.

Op de bovenste vier borden stond alleen Hans Blokland (4) wat beter (twee pionnen voor), maar de andere borden waren nog in evenwicht. Pas tegen elven viel de eerste uitslag te noteren. Derk Brus (2) had een remiseaanbod gekregen. Hij had eerder in de partij wat onder druk gestaan, maar nu leek dat opgelost. Gezien de stand op de andere borden mocht hij het aanbod aannemen, wat hij ook deed. Vrijwel gelijktijdig kon Marco de felicitaties in ontvangst nemen. Met een mooie damemanoeuvre viel hij binnen, en koos hij één van de vele manieren om het af te maken:

Hooftman - Tjepkema na 29.c5

Hooftman – Tjepkema na 29.c5 (vanaf zwart gezien)

Marco speelde 29…Dg6+ en na 30.Kh1 De4+! 31.Kg1 Dg4+ 32.Kh1 is 32…Dh3+ het snelst mat, maar Marco koos voor het niet minder mooie 32…Txa1, waarna op 33.Dxa1 Td1 volgt.

Daarna bezweken de Erasmiaanen onder de druk. Tim had zich in de nesten gewerkt en moest een moeilijk toreneindspel verdedigen. Dat deed hij met verve, en mede dankzij de tijdnood kwam hij zelfs weer beter te staan. De stelling met voor beide spelers een toren, maar voor Tim nog een a- en een h-pion was misschien wel remise. Zeker toen Tim één van de twee pionnen verloor, maar een noodlottige blunder van zijn tegenstander maakte een direct eind aan de partij: hij ging met koning en toren op dezelfde rij staan, en toen kon Tim met schaak de toren winnen.

Ook Piet won een toren. Hij bleef lang een prettige stelling houden en zijn tegenstander had steeds meer tijd nodig. In hevige tijdnood zette hij een toren op een gedekt veld. Daarna maakte Piet het snel af: 3,5-1,5.

De punten waren echter nog niet binnen. Pepijn en Hans stonden nog steeds gewonnen, maar Hans leek niet verder te komen en Pepijn had weinig tijd. Van Harry Stroosma (3, heel remiseachtig) en Jan ten Brinke (1, moeilijk eindspel weinig tijd) konden we geen vol punt verwachten.

Hans kreeg een remiseaanbod. De stelling was toch steeds gewonnen, zoals Ton na de partij aan Hans uitlegde, maar Hans zag het niet meer. Gezien de stand kreeg hij toestemming het aanbod aan te nemen. Toen Pepijn even later won (u raadt het al, hij kreeg een toren cadeau) was het 5-1 en waren de punten binnen.

De resterende twee partijen waren twee tijdnoodduels. Harry had meer tijd, maar met een symmetrische pionstructuur en ongelijke lopers leek het op remise af te stevenen. Harry drukte echter door en kreeg kansen. Hij won beide resterende vijandelijke pionnen, en liet zijn eigen pionnen doorlopen naar de overkant. Dat kostte zijn tegenstander (jawel, daar is hij weer) een toren, en Harry mocht het eindspel van T+L tegen L, met lopers van ongelijke kleur zien te winnen, en dat ging hem makkelijk af: 6-1.

En dan Jan. Hij had het loperpaar veroverd, maar zat in zo’n soort stelling waarin dat niet per sé een voordeel is. Daarnaast speelde hij op zijn increment. Hij ruilde beide lopers voor beide paarden, en het toreneindspel leek remise. Hij kreeg nog een winstkans (58… Tc6!), maar toen hij die miste werd het steeds lastiger. Uiteindelijk kreeg zijn tegenstander een vrijpion en toen was het snel voorbij.

Echter, met 6-2 mag het team terugkijken op een succesvolle start van het seizoen.