Friday night’s allright

Nee beste lezer, dit keer geen nostalgische overpeinzingen over een gelukkige jeugd gevuld met schaakherinneringen. Ook geen loftrompet over de geweldige prestatie van het roemruchte eerste team in de RSB. En ook geen trainersjargon als; ach elk team heeft wel eens een slechte dag Alhoewel; aan één gedachte kon ik niet ontsnappen toen we op een ijskoude dinsdagavond met het team een achteraf deur binnenstapten in Nieuwerkerk aan den IJssel.

Lees verder

De kop is eraf! CSV – SOF/DZP 6-2

Het is nu denk ik een jaar of 8 geleden, dat ik samen met Roel het troosteloze achteraf zaaltje van De Wel inliep en we ons allebei rot schrokken omdat het ‘instituut’ wat zo’n belangrijke rol in onze jeugd en leven had gespeeld op sterven na dood was. En plots schoten er allerlei beelden door mijn hoofd van de dingen die oh zo belangrijk voor me waren geweest. Van Wim Kersbergen die me schaken leerde op de Jac P Thijsseschool in de vierde klas, op dat moment het speellokaal van CSV; naar vrijdagavond douchen en  de spaghetti bolognese van mijn moeder eten (jaja 1x douchen per week was toen heel normaal), van de blikjes cola die ik daar dronk, verkocht door de zus van Harold van Dijk (waar ik stiekem een beetje verliefd op was). Van de altijd goedlachse voorzitter Co van Dijk, Paul Ham, Leo de Jager, Leo Vlug, jeugdleider Theo Schlink (waar ik altijd een beetje bang voor was, want die man kon echt schreeuwen). Van de samensmelting met de jeugd van Paradijssel, waardoor plots ook heel veel jongens uit Nieuwerkerk aan den IJssel zoals Leon Koster, Stefan Tabak en Reinoud Segers lid bij ons werden. Och Paradijssel: decor van de JCK’s, ravotten tussen de houten barakken waarna je snel weer achter je bord geroepen werd voor de volgende ronde (Theo kon écht hard schreeuwen), tekenen van een onbezorgde jeugd en voor mij het begin van een levenslange vriendschap met Roel die nog steeds bestaat. En daarna: De Gaarde, de Open Capelse Jeugdkampioenschappen, onze beruchte oudejaarsfeestjes, de jeugd die Nederlands Kampioen werd, het eerste team dat zich door de KNSB knokte en uiteindelijk als Ortec een jaar aan de Hoofdklasse mocht ruiken. Dat alles schoot die avond door mijn hoofd. Lees verder

Kampioenen!!!

Toch gerechtigheid…..

De oplettende speler zal het allicht niet ontgaan zijn dat, na de toch wel erg belangrijke overwinning van het tweede team in de vorige ronde op onze tegenstanders uit Maassluis, er geen stukje op de website van deze vereniging verschenen is. Oh natuurlijk heb ik er wel over zitten denken, om mijn venijnige pen te dopen in het bloed van de geslachtofferde tegenstander en luid victorie te schreeuwen. Maar een aantal dingen verhinderden dat. Lees verder

Over een krappe overwinning..

‘Hoe dundoordebroek een nieuwe dimensie kreeg’

Maandagavond 10 december 2018

Het is kwart over elf als toeschouwers zich verzamelen rond het laatste bord van de wedstrijd Erasmus 4 tegen CSV 2. De stand is op dat moment 3-4 in ons voordeel, dus een halfje is voldoende. Het bord is nummer 2 waar Ton Dulk toch bereid is gevonden om te spelen tegen zijn tweede club, na een hele late afzegging en enige paniek bij ondergetekende teamleider. Roel heeft ondertussen de lokale stapel Story’s nog enig nut gegeven door deze als onderzetter te gebruiken voor het notatieformulier zodat hij de zetten kan noteren. De tijdnoodfase is aangebroken….

Lees verder

CSV R2 dendert door!

Nee, dit keer geen verhaal over dappere geuzen die voor de poorten van de hel de overwinning weg snaaiden. Eigenlijk verliep de wedstrijd deze keer redelijk soepel. Ik heb nog even getwijfeld aan een beeldspraak met gladiatoren aangezien het duimpje van Hans U. tot tweemaal toe door zijn tegenstander angstig werd aangezien voor een ware Caligula, die elk moment het vonnis kon vellen. Maar ook dat heb ik maar aan me voorbij laten gaan. Was het dan een saaie avond? Nee in het geheel niet! Maar de overwinning is op geen enkel moment echt in gevaar gekomen, ondanks een zieke Rudsel die er vooraf weinig vertrouwen in had dat hij van veel waarde voor het team kon zijn.

Vooraf was het team vaak gewaarschuwd voor het feit dat Barendrecht/IJsselmonde 2 dan wel 0 punten had, maar zeker niet onderschat mocht worden gezien een aantal sterke spelers en wat pech in hun vorige wedstrijden. Op deze vrijdag moesten ze echter gebruik maken van twee invallers wat hun slagkracht bepaald niet ten goede kwam. Laten we zo rond 22.10 beginnen met ons verslag. Niet dat er daarvoor niets gebeurd was, maar rond die tijd was ik de eerste die zijn tegenstander op de knieën had gekregen, waardoor ik al mijn aandacht kon verleggen naar het observeren van de borden van mijn medespelers.

Lees verder

Voor de poorten van (de) Hel(levoetsluis)

Op dit moment is er een bijzonder leuke documentaireserie op de NPO over de 80-jarige oorlog, die absoluut de moeite waard is. Zo krijg je een aardig nieuw inzicht in onze vaderlandse geschiedenis, en blijken veel zaken toch een stuk genuanceerder te liggen dan menigeen ooit in het klaslokaal geleerd heeft. Om maar een paar voorbeelden te noemen; het ‘goede’ protestantisme, tegen het ‘slechte’ katholieke, blijkt wel mee te vallen (aan beide kanten werden wreedheden begaan), en vooral het geraakt worden in de eigen portemonnee bleek de voornaamste motivator geweest te zijn om in opstand te komen. Zo ook het verhaal over de Geuzen en Den Briel, waarbij vooral de wind verkeerd stond en de Geuzen toen bij Den Briel uitkwamen en dachten; ach dan nemen we dat maar in (even kort samengevat, en in mijn eigen woorden). Dit alles schoot door mijn hoofd terwijl we in de auto rijdend het eiland van Voorne Putten naderden. Nee Brielle is geen Hellevoetsluis, dat weet ik maar al te goed (en als je geen ruzie wilt, zou ik me ook maar ver houden van enige overeenkomst als ik u was want het zijn beiden trotse dorpelingen). Maar toch dacht ik aan de geuzen deze avond. En zo kwamen 3 auto’s vrijwel tegelijkertijd aan bij de speelzaal in Hellevoetsluis, en stapten 8 geuzen uit op zoek naar glorie.

Lees verder

CSV R2 schiet uit de startblokken

Het is altijd weer even wennen, een nieuw seizoen, een nieuwe naam, en ook opvallend veel nieuwe team gezichten. Sterker nog, wie naar de spelerslijst van het tweede RSB team kijkt, zal zich waarschijnlijk even verbaasd achter de oren krabben en zich afvragen of hij nu met het eerste of tweede RSB team te maken heeft. Welnu, ik stel u graag de matadors van het tweede team voor. Na het vertrek van Jan ten Brinke (los teamleider zijn, en ook nog in een ander team spelen is best tijdrovend), Derk Brus (gestopt), Pepijn Swets (vader worden, en slapeloze nachten zijn niet zo goed voor je rating). Kwamen er aardig wat posities in het oude derde vrij. Nadat vorig jaar Roel Trimp aangaf dat hij graag meer wilde spelen, en niet spelers van RSB 1 voor het hoofd wilde stoten, was de eerste vacante positie snel opgevuld. Daarnaast hebben we sinds het begin van het seizoen een nieuwe sterke speler in ons midden, te weten Rudsel Wolf die ook graag extern wil spelen. Willem Klein kwam over uit het 1e team, aangezien Elnathan Ghebreab een stormachtige ontwikkeling doormaakt. En last but not least, gaf ook Ton Dulk aan dat hij best bereid was wat partijtjes mee te blazen in ons team als daar behoefte aan was. Bij afwezigheid van Willem, mocht ik direct een beroep doen op zijn hulpvaardigheid. Gezien de bovengemiddelde sterkte van de genoemde spelers, snapt u dat ik als tevreden teamleider direct bord 1 t/m 3 op papier kon invullen. Lees verder

CSV 3 doet volop mee!

Hoe een dubbeltje eindelijk de juiste kant oprolt.

Inderdaad, het is heel lang geleden dat u iets gelezen hebt over de roemruchte daden van CSV 3. Maar zoals zoveel dingen in het leven, is ook hiervoor een reden. En die reden is terug te voeren op vorig seizoen. Na twee jaar geleden uiterst succesvol te zijn geweest, en met twee vingers in de neus kampioen te zijn geworden waren de verwachtingen voor het vorige seizoen wederom hooggespannen voor het derde. Er was maar één doel in de derde klasse, en dat was proberen kampioen te worden, maar toch zeker wel om te promoveren. En na de eerste wedstrijd waarin het 7,5 – 0,5 werd (als ik het me tenminste goed herinner). Twijfelde er ook niemand aan dat ons dat zou gaan lukken. Maar toen sloeg het noodlot toe, twee wedstrijden werden op een dramatische manier verloren en tot mijn grote afgrijzen werd er zelfs al gesproken over een cruciale wedstrijd om niet in degradatienood te komen. En om eerlijk te zijn zakte de moed mij toen aardig in de schoenen. Waarbij de motivatie om u van leuke stukjes te voorzien verdween. We promoveerden niet op eigen kracht, al had het derde de meeste bordpunten van elk team in de derde klasse vorig jaar.

Dankzij de topprestatie van ons vierde die Wel kampioen werden, waarbij menig wedstrijd met veel zwoegen over de finish getrokken moesten worden (standaard uitslag team 4 was vooral 4,5 – 3,5) is er dit jaar wel een team actief in de tweede klasse (echt de parallel met mijn andere grote liefde Feyenoord vorig jaar is op zijn minst opvallend te noemen).

Besloten werd op een onrustige ALV dit jaar om toch een zo sterk mogelijk team op te stellen in de tweede klasse. En vandaar dat er een derde team actief is, waarbij twee sterke spelers uit het vierde van vorig jaar in dit team werden ingepast. En aangezien ik heilig geloof in het motto: de jeugd heeft de toekomst was de opstelling voor mij ook al snel duidelijk.

En zo begonnen wij op woensdag 27 september aan onze campagne, tegen SO/Rotterdam 3. Ik weet niet wat nu troostelozer was; de ambiance van het ‘nieuwe speellokaal’ aldaar, of het feit dat elke bezoeker of roker meedogenloos verwelkomd werd met een luide bel die zeer duidelijk in de speelzaal te horen was.  Ook moet ik moet u eerlijk bekennen dat ik niet heel veel van de andere borden heb meegekregen die avond, ik kwam al vrij snel een stuk voor (iets wat duidelijk over het hoofd was gezien, gezien de analyse van mijn partij op de website van Rotterdam zelf waar Ton Dulk als bezoeker ook al aanwezig mij later op opmerkzaam maakte). Maar mijn tegenstander begon toen een vrij agressieve en roekeloze aanval, die ik toch moest pareren en die mijn tijd aanzienlijk opslokte.  Aan het eind van de avond bleek dat we een keurige overwinning geboekt hadden, waardoor we zeer goed aan het seizoen begonnen.

   SO Rotterdam 3          1620  CSV 3                  1638  2 ½ – 5½
1. Arthur Rongen           1832  Rick van Roon           1528  ½ – ½
2. Wim van Munster         1727  Derk Brus               1538  0 – 1
3. Cees Schoolenberg       1704  Jan ten Brinke          1734  1 – 0
4. Herman van Bekkum       1686  Hans Uittenbogaard      1649  ½ – ½
5. Tom Boesten             1590  Harry Stroosma          1716  ½ – ½
6. Hans Koedam             1415  Rob Docter              1701  0 – 1
7. Wim Heinen              1417  Hans Blokland           1671  0 – 1
8. Maarten Geuskens  Pepijn Swets            1571  0 – 1

 

Tot zover niets aan de hand, een keurige gelijkmatige overwinning tegen op papier de zwakste tegenstander, en een directe concurrent in de strijd om lijfsbehoud. Maar toen de dramatische wedstrijd tegen Dordrecht 3. Gezien het ratingverschil absoluut geen schande om daarvan te verliezen, maar gezien het spel op de laatste twee nog strijdende borden was dit verlies echt totaal onnodig en was een gelijkspel of zelfs een kleine overwinning wellicht wel meer verdiend geweest. Ook hiervan zal ik u de details onthouden, maar denk dat vooral Hans U na deze avond nog vaak met enig afgrijzen deze partij bekeken heeft nadat hij met prachtig spel een gewonnen eindspel op het bord verkregen had.

 

   CSV 3                   1638  Dordrecht 3             1757 3½ – 4½
1. Rick van Roon           1528  John van de Laar        1758 1 – 0
2. Derk Brus               1538  Adri Timmermans         1842 0 – 1
3. Jan ten Brinke          1734  Wouter de Bruin         1790 ½ – ½
4. Hans Uittenbogaard      1649  Victor van Blommestein  1808 ½ – ½
5. Harry Stroosma          1716  Arie van Heeren         1767 ½ – ½
6. Rob Docter              1701  Henk Timmermans         1758 1 – 0
7. Hans Blokland           1671  Wim Jongeneel           1756 0 – 1
8. Pepijn Swets            1571  Rick Jelier             1576 0 0 – 1

 

Tussenstand aldus: 1 gewonnen 1 verloren, en gezien de gemiddelde ratings van de teams in onze poule was ik er, om eerlijk te zijn, niet echt gerust op. Als er dan ook helaas twee afmeldingen zijn, bereid je je als teamleider voor op een lastige avond.

Na een aparte/enerverende/opvallende en zeker bijzonder te noemen rit met invallers Marco en Arjan bereikten wij in de neervallende motregen afgelopen dinsdag het denksportcentrum in Papendrecht om het aldaar op te nemen tegen PASCAL 1. Het blijft me verbazen, dat een kleine gemeente als Papendrecht (rond de 32.000 inwoners) het Wel voor elkaar krijgt een volledig functionerend en uitnodigend denksportcentrum te realiseren, en dat dit in Capelle echt niet kan. Velen van ons team bewaren sowieso mooie herinneringen aan deze locatie, want aldaar werd het vierde vorig jaar kampioen. Misschien had dit voor mij al de voorbode moeten zijn, van een beslist enerverend avondje.

De eerste paar uur leek het echter allesbehalve een mooie avond voor ons te worden. Als invaller op bord 8 verslikte Arjan zich in zijn tegenstander en was iets te enthousiast ten strijde getrokken zonder zijn koning veilig te rokeren. Wat hem helaas twee stukken en de partij kostte (0-1). Marco wilde wel graag invallen, maar dan wel met wit, en vroeg aan het begin van de avond wat mijn verwachtingen waren. Ik had hem aan bord 3 geposteerd, en gaf aan dat een mooie remise helemaal prima was. En warempel, hij kwam na iets meer dan een uur vertellen dat zijn tegenstander remise had aangeboden en ondanks onze achterstand op dat moment gaf ik hem aan dat dit prima was (½– 1½). Ik nam hiermee wellicht een risico aangezien we achter stonden, en ik niet overtuigd was van de stellingen op de andere borden (behalve mijn eigen stelling eigenlijk), maar Marco’s stelling zag er ook niet echt uit om geforceerd voor de winst te spelen. Hierna moest Hans U op bord 4 helaas de vlag strijken, en Harry op bord 5 genoegen nemen met remise (1- 3), en zag het er nog donkerder voor ons uit. Op dat moment had ik een gewonnen stelling verkregen, door de toren van mijn tegenstander te winnen die geen genoegen wilde nemen met slechts het verlies van de kwaliteit maar gretig mijn pionnen begon weg te happen.  Echter door een mooie manoeuvre verkreeg hij niet een gevaarlijke batterij pionnen op de a en b lijn, maar slechts een dubbelpion op de b lijn en een pion op de f lijn voor zijn toren. Ik maakte het mezelf echter nog heel moeilijk door al mijn pionnen weg te geven maar gelukkig was het eindspel met toren tegen twee pionnen gewonnen (2-3). Ook op Hans B zijn bord voltrok zich een wending in de partij. De gehele wedstrijd had ik het gevoel dat Hans niet echt lekker stond en los kon komen, maar uiteindelijk kon hij een kwaliteit winnen en voor zichzelf een vrije e-pion creëren die nauwelijks door de tegenstander afgestopt kon worden, waarna Hans de volle winst greep (3-3). En toen waren alleen nog bord 1 en 2 bezig. Als de teamleider van de tegenstander op dat moment had gezegd, zullen we tekenen voor 4-4 had ik dat met alle liefde geaccepteerd. Rick speelde namelijk op dat moment op bord 1 tegen een tegenstander met maar liefst 400+ ratingpunten meer. Ondanks alle verwoede pogingen van zijn tegenstander om beslissend voordeel te verkrijgen met een vrije a pion toonde Rick zijn formidabele kwaliteiten door dit rustig te pareren waarna zijn tegenstander zelfs een pion verloor en er toch tot remise besloten werd (3½ – 3½). Toen was alleen Jan op bord 2 nog bezig. Jan had al de hele avond tegen een ingewikkelde stelling aangekeken ontstaan uit volgens mij de doorschuifvariant van het Frans. In eerste instantie zag ik ook hier weer niet hoe Jan voordeel kon behalen in deze stelling maar uiteindelijk kon hij met een mooie torenmanoeuvre eerder de stelling van zijn tegenstander binnenkomen, dan die hem waarna in volle tijdnood het pionnen snoepen begon. Toen die kruitdampen waren opgetrokken bleek Jan twee pionnen voor te staan in het eindspel wat uiteindelijk resulteerde in winst! En zo stonden we aan het eind van de avond plots met de volle buit in handen. Ongeloof maakte zich meester van onze tegenstander die dit verlies absoluut niet hadden zien aankomen, ook enkele harde woorden van teamleden onderling konden door ons gehoord worden. Met liefde ondertekende ik het wedstrijdformulier en begaven we ons snel naar de uitgang.

 

   PASCAL 1                1775  CSV 3                   1623 3½  – 4½
1. Teus Dekker             1934  Rick van Roon           1528 ½ – ½
2. Meinte Smink            1884  Jan ten Brinke          1734 0 – 1
3. Cees van Meerkerk       1814  Marco Tjepkema          1537 ½ – ½
4. Kees Brinkman           1793  Hans Uittenbogaard      1649 1 – 0
5. Hans van de Beukel      1732  Harry Stroosma          1716 ½ – ½
6. Robin Bos               1734  Rob Docter              1701 0 – 1
7. Jo Pattinama            1682  Hans Blokland           1671 0 – 1
8. Koert Timmerman         1629  Arjan Doorgeest         1446 1 – 0

 

En nu mijn beste clubleden? Door onze eigen prestaties en de overige uitslagen, staan wij momenteel op een keurige derde plaats in de tweede klasse A. We moeten nog tegen de nummer 1, dus alle kansen op meer liggen volledig in onze eigen handen. En wat mijzelf betreft? Ik zal u beloven, u niet meer zo lang te laten wachten op een volgend stukje van ons roemruchte team.

CSV 3 goed het nieuwe jaar in!

Dankzij een 3-5 overwinning afgelopen dinsdagavond op directe concurrent Hendrik Ido Ambacht 2 heeft het derde team zich vrijwel verzekerd van het kampioenschap in de vierde klasse A.

Helaas moesten we deze strijd aangaan zonder onze eerste bord speler Jan ten Brinke, die jammer genoeg met 39 graden koorts thuis moest blijven. Maar de veranderde opstelling pakte erg goed uit aangezien op bord 8 invaller Menno Schoone het eerste punt van de avond scoorde, en op bord 1 Derk Brus het welverdiende winnende punt scoorde.

Door dit zwaarbevochten, maar verdiende resultaat hebben we in de afsluitende twee wedstrijden slechts 1 matchpunt nodig om ons tot kampioen te tronen.

(Later Meer)