KNSB-CSV2 Een geslaagd experiment

Wat gaat de tijd snel. Zo roep je voor de eerste wedstrijd de mensen op en voor je het weet, tik je alweer je laatste verslag.
Staunton 1 was onze tegenstander. Staunton….dat zijn toch schaakstukken? Dat klopt maar als je Wikipedia raadpleegt dan lees je (en ik citeer) dat het schaakstukken zijn waarvan het ontwerp wordt toegeschreven aan Nathaniel Cook. Ze dragen echter de naam van de Britse schaker Howard Staunton, die het gebruik van deze stukken heeft gepropageerd. Het is namelijk niet wenselijk dat een schaker geconfronteerd wordt met stukken waarvan hij het model niet kent, zodat hij bij aanvang van een partij met de stukken kennis moet maken. Schaakstukken volgens het Stauntonmodel (bij benadering) zijn door de FIDE dan ook voorgeschreven voor het schaken in competitieverband. De eerste 500 sets werden met Stauntons handtekening verkocht. In 1849 kwamen de eerste schaakstukken van dit model beschikbaar en na een paar jaar was het gebruik van dit model algemeen geaccepteerd. Tot zover de geschiedenis.
Dan de wedstrijd: op vrijdagavond werd reeds het eerste punt behaald. De teamcaptain van Staunton stuurde mij een berichtje dat zij met 7 man aanwezig zouden zijn in plaats van 8. Gebruikelijk is vervolgens dat ze dan het eerste bord leeg laten omdat daar in de regel de sterkste tegenstander zit. Bij ons was dit Thomas en die had dat niet erg gevonden aangezien hij ook wedstrijdleider was. Helaas had Staunton andere plannen; zij hadden ons geanalyseerd en besloten om de verreweg beste speler van ons team (ahum…) uit te schakelen. Zij lieten dus bord 3 vrij waardoor ik mij volledig kon concentreren op de andere 7 borden. En zo was ik dan toch eindelijk van waarde voor mijn team met dit gratis punt.
Tim en Robbert tekenden al vroeg voor de overwinning maar helaas wisten Piet en Thomas hun partij niet te winnen. Vooral Thomas stond ongeveer na zet 2 al slechter en kwam dit niet meer te boven. Zo stonden we dus 3-2 voor.
Walter speelde zoals gebruikelijk een ijzersterke partij. Hij kreeg 2 torens en een dame op de buitenste rij en zorgde hier voor zoveel druk dat zijn tegenstander gedesillusioneerd opgaf. Dat was in ieder geval een gelijk spel. Omdat we theoretisch nog kampioen konden worden, moest er gewonnen worden.
Dit moest dan gebeuren op de borden van Jan en/of Marco. Jan had een stuk minder tegen 4 verbonden vrijpionnen dus daar leek de meeste kans te liggen. Marco offerde in een vroeg stadium 2 pionnen voor een stuk maar dat leek toch een lastiger verhaal te worden.
Jan speelde echter in het middenspel wat slordig en leverde uiteindelijk weer 3 pionnen in tegen een stuk waardoor hij dus maar 1 pion meer had en dat was volgens mij theoretisch remise (op zich ook voldoende voor de overwinning natuurlijk). Maar dan ken je Jan nog niet. Hij ging er nog eens goed voor zitten; manoeuvreerde zijn koning dusdanig sterk dat uiteindelijk de tegenstander een stukruil verkeerd beoordeelde en Jan alsnog zijn pion, met het ontwijken van een dreigende patstelling, tot dame kon promoveren! Jan; fantastisch gedaan!!
Marco speelde tenslotte zijn partij keurig uit met een stevige remise. Eindstand 5,5-2,5. De theoretische kans bleef een theoretische kans en wij eindigen het seizoen dan ook op een gedeelde 2e plaats (op wedstrijdpunten maar op bordpunten op een 3e plaats) met slechts 1 wedstrijdpunt minder dan de nummer 1!
Terugkijkend kunnen we zeggen dat we een zeer gedreven team waren waarbij slechts 2 spelers niet alle wedstrijden beschikbaar waren; hulde!
Hadden we kampioen kunnen worden? Jazeker! Waar hebben we het dan laten liggen? Ik denk dat het feit dat wij bijna iedere wedstrijd onze beste speler(s) moesten afstaan aan het 1e team ons de kop heeft gekost.
Inmiddels heb ik van meerdere spelers gehoord dat er ook interesse is in het spelen van de KNSB-competitie op zaterdag. Ik kan het iedereen van harte aanbevelen! Wel een tip aan het bestuur: denk na over een oplossing voor het invallen bij elkaar. Bij de RSB-competitie speelt dit minder omdat meestal op verschillende dagen door de verschillende teams wordt gespeeld waardoor invallen bij elkaar vrij eenvoudig is. Op zaterdag spelen de teams echter altijd tegelijk. Verzin hier iets op. Misschien een optie om 9 of 10 spelers per team op te stellen waarbij roulerend wordt gespeeld binnen het eigen team. Een andere optie is om invallers altijd te zoeken uit de spelers binnen de vereniging die regulier niet op zaterdag spelen maar wel incidenteel kunnen invallen. Ik wens hen hierbij alle wijsheid toe!
Teamgenoten bedankt voor de inzet en het plezier dat wij met elkaar hadden. Invallers bedankt voor jullie loyaliteit!
Hopelijk allemaal weer tot volgend jaar!

Hans Uittenbogaard
Teamcaptain KNSB-CSV2

Indeling kwartfinale interne bekercompetitie

In de bekercompetitie zijn nog 8 spelers actief. Pepijn won de vorige ronde verassend, maar terecht, van Roel.

5 april Mark Vermeer (1) – Jan ten Brinke remise Mark wns

5 april Hans Uittenbogaard – Ton Dulk 0-1

5 april Thomas Herrewijn – Walter Vermeer 0-1

26 april Elnathan Ghebreab – Pepijn Swets 1-0

+++++

Doek valt voor CSV 1

Vandaag was onze laatste kans om degradatie af te wenden. En daarom had ondergetekende flink gelobbyd om ondanks volle agenda’s en verminderde schaakambities het sterkste team van dit seizoen op te stellen. En dat was gelukt! De usual suspects waren er weer trouw bij om hun steentje bij te dragen, maar ook enkele toppers die het schaakseizoen (of in sommige gevallen zelfs hun schaakcarrière!) eigenlijk al mentaal hadden afgesloten. Waarmee schrijver dezes op eigen verzoek werd gepromoveerd tot non-playing captain en nagelbijtend langs de borden mocht wandelen; in Eindhoven, potentiële medekandidaat, maar vandaag ook in hun sterkste opstelling van het seizoen (zij: 2189 en wij 2115 als gemiddelde rating).

Het begon helemaal zo gek nog niet. De eerste schermutselingen in de opening verliepen gelijkwaardig, met een klein plusje links, een minnetje rechts, een gedrongen stelling hier en ruimtelijk overwicht daar. Volgens de stand na ruim 2 uur spelen klopt dat ook. Optisch lijken Hans (wit aan 7) en Roel (zwart aan 8) beter te hebben gestaan, maar bij analyse lijkt het toch allemaal binnen de remisemarges te zijn gebleven: 1-1 dus.

Na drieëneenhalf uur ontploft de wedstrijd! We komen 15 seconden lang op voorsprong. Reinoud (zwart aan 6) had eerder een pionnetje geofferd en dat uitmuntend ingeschat. In combinatie met de tijdsdruk van zijn tegenstander zorgde dat ervoor dat diens stelling, te beginnen met zijn pionnenstructuur, instortte. Reinoud komt daarmee op 4 uit 6 en is gedeeld topscorer van ons team! Helaas moet Léon (wit aan 1) 15 seconden later het hoofd buigen. Hij kwam vanuit de opening al onder druk te staan, consolideerde echter en gooide toen de koningsvleugel open. Misschien speelde het gebrek aan wedstrijdritme mee, maar zijn inschatting bleek onjuist en zijn tegenstander, die juist van de gaten op de koningsvleugel wist te profiteren, trok aan het langste eind.

De grootste schok kwam echter op bord 5 waar we de hele tijd de kansen van Ka Chun met wit als goed in hadden geschat. Zijn kansen op de koningsvleugel verdampten echter en hij bleef met een lamme damevleugel over. Opeens was het voorbij en zowel Ka Chun zelf als ondergetekende en wat andere rondlopende spelers hadden het niet zien aankomen. Toen ook Eugène (zwart aan 2) kort daarop verloor, nadat hij eerst redelijk uit de opening was gekomen, zijn tegenstander echter zwaktes wist te creëren, Eugène dat taai verdedigde, maar er toch geen kruid tegen de binnenkomende witte torens was opgewassen, stonden we opeens met 4-2 achter en leek handhaving in klasse 2D ver weg.

De overige twee borden stonden wel beter. Mark had met zwart aan 4 een ingewikkelde partij met aanvallen op tegengestelde vleugels. Zijn tegenstander ruilde twee stukken tegen een toren en een pion om een forse pionnenmeerderheid op de damevleugel te creëren. Die pionnen trokken ook voortvarend op, maar doordat Mark nu meer stukken had, kon hij een vesting bouwen en zelf zijn kans op de andere vleugel pakken. Waarschijnlijk had hij nauwkeuriger kunnen spelen, maar zoals het ging was het niet voldoende voor winst: 4,5-2,5 achter dus. Sowieso waren onze kansen op gelijkspel verkeken. Want al had Richard (wit aan 3) constant het betere van het spel vanuit de opening, wist hij dat niet vast te houden. Er kwam nog een toreneindspel met f- en h-pion voor Richard, later bleef de f-pion alleen over, Richard probeerde het van alle kanten, maar ja, de eindspeltheorie is onverbiddelijk, zijn geroutineerde tegenstander snapte het ook en het was toch echt remise. Ook Richard is met 4 uit 6 gedeeld topscorer.

En zo verloren we met 5-3. Met nog twee ronden te gaan zouden we theoretisch nog één team kunnen inhalen, maar geen twee meer en dus mogen we volgend jaar weer terug naar onze vertrouwde 3e klasse. Jammer? Ja! Alles aan gedaan? Denk het wel. Moeten we er nog meer woorden aan vuil maken? Nee!

Jan Peter Bogers

KNSB-CSV2 Net niet

In ronde 5 hadden wij gewonnen en de toenmalige
koploper De Raadsheer verspeelde een punt waardoor wij weer gedeeld eerste
stonden. In de wetenschap dat De Raadsheer tegen het sterke RSG moest aantreden
leefde bij ons toch nog de hoop op een kampioenschap. Op zich geen gekke
gedachte en zeker niet toen we bij De Baronie werden aangekondigd als het team
dat voor het kampioenschap ging. Een druk die ik liever alleen mijzelf opleg.

Met dank aan de inspanningen van teamcaptain Mark Vermeer hoefde er dit keer geen
spelers afgestaan te worden aan het eerste en we konden dus op volle
oorlogssterkte aantreden. Helaas had ok de tegenstander het beste team (op
rating) tot nu toe opgesteld.

Bewust had ik een vrij strak reisschema gepland zodat we niet in de gelegenheid
kwamen om zenuwachtig te worden maar meteen aan het bord zouden kunnen
aanschuiven. Geen rekening houdend met een parkeerprobleem waardoor we zelfs 5
minuten te laat kwamen. Piet, die op eigen gelegenheid was gekomen, belde ons
op advies van de thuisclub waar we bleven. Mijn grapje dat we bij Capelsebrug
stonden en dachten dat we pas over een uur moesten spelen, zorgde voor enige
paniek.
Snel dus aan het bord gaan zitten en beginnen. Naast mij ontstond toch wel een
aparte vorm van Brabantse gastvrijheid. We waren namelijk allemaal getrakteerd
op een consumptiebon, gebruikelijk binnen het schaken. Na 3 zetten, vroeg de
tegenstander van Thomas of hij iets wilde drinken. Thomas gaf aan dat hij wel
een kopje thee lustte. Toen kwamen de onvergetelijke woorden: “dat is goed
maar dan neem ik wel je comnsumptiebon mee”. En weg was de consumptiebon
van Thomas…..

De eerste 2 uren gingen geruisloos voorbij en opeens gaf Elnathan op bord 1 aan
dat hij remise had gespeeld. Ik was even verbaasd omdat we dit normaal gesproken
in overleg doen en we op zoek gingen naar zoveel mogeljk bordpunten. Later werd
echter duidelijk dat de tegenstander van Elnathan een stuk dreigde te winnen
naar hij meende tegen 2 pionnen. Elnathan had echter heel terecht gezien dat
het slechts tegen 1 pion was en aanvaardde meteen dankbaar het remiseaanbod.

De tweede remise kwam van het bord van Robbert. Hij was in de aanval; deze
strndde een beetje, kreeg een remise-aanbod die hij in eerste instantie na
overleg verwierp maar moest daarna in een slechtere stand toch berusten in
remise.

Vervolgens leek het nog even de goede kant op te gaan doordat Marco wederom een
fantastische partij speelde en zijn tegenstander gedecideerd van het bord
afschoof.

Maar daarna begon de ellende. Piet speelde voor zijn doen een zeer aanvallende
partij. Leek de beste papieren te hebben maar overzag een vorkje van een pion
op 2 van zijn paarden. Daarna speelde de tegenstander het stukoverwicht meteen
goed uit en scoorde de 2-2.

Ikzelf speelde een sterke partij tegen een invaller met exact dezelfde rating.
De partij was er ook naar. Ik bouwde na het middenspel een plus op door een
foute pionzet van de tegenstander maar vergiste mij zelf op zet 32 door een
verkeerde volgorde van zetten hetgeen mij een stuk kostte en de partij. Helaas
heb ik in deze competitie sportief gezien te weinig kunnen betekenen voor het
team is dan ook de harde conclusie.

Thomas wist al, gewaarschuwd door het eerdere voorval, dat de tegenstander
weinig kado zou doen. Hij kwam niet lekker uit de opening, verloor een pion
maar kreeg er 2 sterke paarden voor terug. Helaas speelde hij deze wat te snel
op en verslofte daarmee zijn opbouw. Dit werd door de tegenstander vakkundig
afgestraft en zo stonden we 2-4 achter en was het kampioenschap uit beeld.

Jan die de laatste weken gelukkig weer helemaal terug is en een paar
aansprekende resultaten heeft geboekt, won overtuigend van zijn 74-jarige
tegenstander. Zijn tegenstander had dit seizoen nog niet gespeeld vanwege een
ziekte maar moest nu spelen op dreiging van een boete aangezien hij als
basisspeler was opgegeven voor dit team. Meneer vertelde na afloop kleurig over
zijn verleden in de meesterklasse en de vele kampioenschappen die hij gevierd
heeft met onder andere onze plaatsgenoot Gert Timmerman, na Max Euwe de tweede
Nederlandse wereldkampioen schaken, zij het niet in het traditioneel schaken,
maar in het correspondentieschaak. Jan kon merken dat meneer wat op leeftijd
was gekomen en ook niet helemaal in goede vorm was. Jan speelde daarom zeer agressief
en dat resulteerde in een prachtig punt: 3-4.

Theoretisch leek het nog even spannend te worden maar Willem speelde eigenlijk
de hele partij een lastige wedstrijd. Hij verspeelde onnodig in een vroeg
stadium een pion en later nog 1. Hiedl manmoedig zo’n vierenhalf uur vol maar
zijn tegenstander gaf hem uiteindelijk geen kams en maakte het zeer
professioneel af: 3-5.

Het sprookje viel toch wel een beetje in duigen al staan we op de 4e plaats
slechts 1 punt achter op de nummer 1 omdat De Raadsheer zoals door mij
voorspeld een nederlaag leed. Wij spelen in de laatste ronde tegen de nummer 8
en de nummers 1 tot en met 3 spelen tegen de nummers 5 tot en met 7.
Theoretisch kan het dus nog wel maar in dat sprookje geloof ik zelfs niet meer.

Laten we in ieder geval op 13 april prachtig afsluiten op onze thuislocatie.

Hans Uittenbogaard
Teamcaptain KNSB-CSV2

speelschema en indeling laatste 16 interne bekercompetitie

Vanaf a.s. vrijdag gaan we verder met de interne bekercompetitie. Hieronder het speelschema. Uitleg: Wanneer de hoogst geplaatste spelers hun partijen winnen dan speelt Mark Vermeer achtereenvolgens tegen Tim, Jan, Ton en Roel

Mark Vermeer (1)   – Tim Tian    1-0 Regl.

Jan ten Brinke (8)   – Jaap Rusch    1-0

Ton Dulk  (3)      –  Harry Stroosma   1-0

Hans Uittenbogaard   – Sina Mohebbinezhad       1-0

Thomas Herrewijn (4) –    Hans Blokland 1-0

Walter Vermeer  (5)    –   Rob Docter           1-0             

Rob v/d Bosse (7)         – Elnathan Ghebreab    0-1

Roel Trimp  (2)               –   Pepijn Swets 0-1

Er wordt geloot om de kleur.

KNSB: Capelle – Krimpen door Jan Peter Bogers

Capelle – Krimpen

Het is een stormachtige zaterdag, maar voor het eerst sinds lang ook weer een met een beetje zon en een blauwe lucht. Een perfecte dag dus voor de lang verwachte streekderby tussen Capelle en Krimpen. Jaren zaten we in verschillende poules, maar nu treffen we elkaar dan toch eindelijk. Alleen, waar we eerdere jaren een spannende strijd zouden verwachten, lijkt de beginsituatie nu wel heel ongelijk: het sterke team van Krimpen staat bovenaan in de 2e klasse D en gaat voor promotie, het verzwakte CSV staat op de laatste plaats en knokt voor zijn laatste kans op handhaving. En vandaag spelen we ook met twee invallers. Walter staat ons vandaag bij, en Thomas die vorige keer een mooi resultaat haalde.

Jan-Peter doet wat hij altijd doet: slecht uit de opening komen, deze keer met wit. Zijn tegenstander speelt het echter niet ambitieus, Jp komt iets beter te staan, maar het is minimaal en hij neemt de aangeboden remise dan ook aan: 0,5-0,5 binnen een uurtje. Daarmee is hij meteen (weer!) teamcaptain, dus tijd voor een rondje langs de borden (en het schrijven van dit verslag).

We kunnen er van alles over zeggen, maar vooral dat er niets van valt te zeggen. Richard (z1) heeft een dynamische stelling, maar wel al grote tijd achterstand. Mark (w2) heeft voordeel op de dame vleugel, maar er kan nog van alles gebeuren. Bij Hans (z3) en Reinoud (w4) moet de partij eigenlijk nog beginnen. Al hebben Reinoud en zijn tegenstander na 9 zetten allebei nog maar drie kwartier op de klok. Ton (z5) speelt tegen Harold die een aanvallende behandeling van de opening kiest. Gevaarlijk. Ook bij Thomas (z7) en Walter (w8) zijn de schermutselingen in de opening nog niet afgelopen.

Dat tijd relatief is blijkt bij mijn volgende rondje langs de borden, ruim een half uur later. Waar er bij Reinoud nog maar 2 zetten zijn toegevoegd (wordt dus tijdnood straks) is er bij Richard afgewikkeld naar een dubbel toreneindspel. Hij zal met een pion minder moeten keepen. Walter heeft een meerderheid op de damevleugel, maar die lijkt eerder kwetsbaar dan sterk. Ton heeft nog steeds niet gerocheerd en gevaar dreigt aan alle kanten. Om 15:30 komt de 2e remise op het bord. Mark staat duidelijk beter, maar na een afwikkeling waarna torens en ongelijke lopers overblijven valt er niets meer te halen: 1-1.

Om 16:00 komt Harold van alle kanten de stelling van Ton binnen en wordt het 1-2. De rest van de partijen is billenknijpen, spannend op veel borden en overal tijdsdruk. Thomas heeft de dreigingen van zijn tegenstander goed gepareerd, staat een pion voor maar heeft bijna geen tijd meer en biedt remise aan. Dat wordt dankbaar aanvaard en zo komt Thomas op 2 remises in 2 invalbeurten en een TPR van 2097! Van de partij van Hans heb ik niets begrepen en ik weet dan ook niet of zijn tegenstander goed heeft gespeeld of slim en handig heeft aangerommeld. Helaas stort Hans’ stelling in elkaar en we komen op 1,5-3,5. achterstand.

Waar het bij Walter op de dame vleugel leek te gebeuren, creëert hij opeens een sterke aanval op de koningsvleugel. Het ziet er kansrijk uit en voor we de engines hebben opgestart denken we dat hij ergens gewonnen moet hebben gestaan. Hij heeft echter tijdnood en zijn tegenstander verdedigt taai, houdt de boel bij elkaar en staat als de rook is opgetrokken gewonnen: 1,5-4,5. Reinoud doet wat hij altijd doet: veel te veel tijd gebruiken, maar ondertussen zijn tegenstander steeds meer onder druk zetten. Een doorbraak met d5 betekent het begin van het einde. Een mooie consistente partij van Reinoud brengt de stand op 2,5-4,5.
Dan is Richard nog bezig. Hij heeft het toreneindspel actief verdedigd en lijkt de remise makkelijk binnen te halen. Zijn tegenstander blijft het uiteraard proberen. Plots wikkelt Richard naar een pionneneindspel af, iedereen schrikt zich rot, maar hij heeft het goed gezien. Remise en 3-5. Dat lijkt een goede prestatie van de hekkensluiter tegen de koploper. En toch voelt het onbevredigend. Dat blijkt terecht, want de engine geeft achteraf aan dat Walter +4.0 heeft gestaan. En Thomas had ook echt nog wel kansen. Dus het had zomaar… anyway… Krimpen stoomt door en wij blijven onderaan bungelen. Het wordt tijd voor een wondertje in de laatste ronden…

Roel opnieuw winterkampioen. Debutant Niels wint B-groep

Roel is na een spannende strijd opnieuw winterkampioen geworden. Halverwege de competitie zag het daar nog niet naar uit en leek de strijd om het kampioenschap te gaan tussen Walter en Thomas. Thomas liet tegen het eind echter kostbare punten liggen. Met name zijn onnodige verlies tegen Sina maakte het verschil. Nu kwam Thomas 2 punten tekort om kampioen te worden en werd Walter derde. Ton, die zich aanvankelijk vaak afmeldde kwam tegen het eind nog sterk opzetten en werd toch nog vierde omdat Rob v/d Bosse zijn laatste partij tegen Hans Blokland verloor. In de eerste groep vallen verder de goede prestaties van Mark en Rudsel (helaas te weinig gespeeld om hoog te eindigen) op. Er is echter nog een lentecompetitie dus de strijd om het clubkampioenschap ligt nog volledig open.

In de B-groep deed debutant Niels van Herk het heel goed. Hij won de B-groep met een TPR van 1546. De laatste ronde bracht de beslissing om de tweede en derde prijs in deze groep. Eduard wist de onderlinge partij tegen zoon Björn te winnen nadat Björn al na een paar zetten achter de feiten aanliep nadat hij een pion had weggeven. Eduard werd hiermee tweede. Arjan Doorgeest wist ook zijn laatste partij tegen Pepijn te winnen en werd daarmee derde in deze groep. De prestatie van Tim valt in deze groep ook op. Hij behaalde de hoogste TPR (1717) van allemaal maar wist toch niet op het podium te komen, maar dat moet in de lentecompetitie toch zeker wel lukken!

Laatste ronde interne competitie

A.s. vrijdag spelen we de laatste ronde van de wintercompetitie. In de strijd om de bovenste posities vind er al maanden lang een spannende strijd plaats tussen Walter, Roel en Thomas. Thomas leek lange tijd de beste papieren te hebben maar liet de afgelopen weken kostbare punten liggen. Inmiddels heeft Roel het in eigen hand om winterkampioen te worden. Omdat we in 1 grote groep spelen heb ik t.b.v. de verdeling van de prijzen bij start van het seizoen de groep op rating opgesplitst.

De stand bovenaan in deze B-groep bij aanvang van de laatste ronde is:

  1. Niels van Herk 59 punten
  2. Tim Tian 54 punten
  3. Piet Verkamman 53 punten
  4. Andre Grootenboer 52 punten
  5. Bjorn Hartog 52 punten
  6. Eduard Hartog 52 punten
  7. Jan van Dijk 52 punten
  8. Bas Koote 51 punten
  9. Hans Hsiao 51 punten
  10. Richard v/d Velde 51 punten
  11. Arjan Doorgeest 51 punten

Het debuut van Niels in de interne competitie is bijzonder sterk en ook Tim doet het uitstekend! De strijd om plek 2 en 3 in deze ratinggroep is echter nog bijzonder spannend en wordt op de slotavond beslist.

Ten slotte: Vrijdagavond j.l. heb ik een enquête verspreid (en onder de niet aanwezigen een mail) om te peilen of het akkoord is om in de interne lentecompetitie opnieuw in 1 groep te spelen (waarbinnen weer twee ratinggroepen). De uitslag is de volgende:

Akkoord: 27 personen

Niet akkoord: 2 personen

Het bestuur heeft hierop besloten om de lentecompetitie in 1 groep te spelen.